Finding the context of the psychological and cultural factors of the investigation on the tendency to pray (a case study of Farhangian University(

نماز به‌عنوان یکی از اصول اصلی دین اسلام، جایگاه ویژه‌ای در باورهای مذهبی مسلمانان دارد و آن را یک تکلیف شرعی است که تأثیرات مهمی در معنویت، ارزش‌های فردی و اجتماعی انسان بر جای می‌گذارد. پژوهش حاضر درپاسخ بدین سوال تحقیق که به عوامل روان شناختی و فرهنگی بر کاهش گرایش به نمازدر میان دانشجویان چیست، تدوین شده است. این مطالعه با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی از نوع پیمایشی انجام شده و جامعه آماری شامل دانشجویان، فعالان فرهنگی و اساتید گروه معارف اسلامی در دانشگاه فرهنگیان بوده است. نمونه‌گیری به روش تصادفی خوشه‌های انجام شده و تعداد 530 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌ای محقق ساخته با بهره مندی از الگوهای روان شناختی دینداری تدوین و روایی ابزار پژوهش از طریق تحلیل عاملی ارزیابی و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (۷۶/۰) بررسی شده است.
یافته‌ها نشان می‌دهند که از نظر اولویت‌بندی وضعیت گرایش کاهش به اقامه نماز، عوامل فرهنگی به ترتیب، ضعف در التزام به مناسکی، ضعف در شناسایی پیامدهای دینی، ضعف در باورهای دینی و تلقی اشتباه از دینی جایگاه‌های اول تا چهارم را به خود اختصاص داده‌اند. همچنین، از میان عوامل روان شناختی بر گرایش به بی‌نمازی، عوامل ارزش‌های فردی و تأثیرات فرهنگی مهم را داشته‌اند و پس از آن به ترتیب تربیت و محیط، نگرش به زندگی، دسترسی مالی و ارزش‌های فردی قرار گرفته‌اند.