آموزش مهارت‌های اجتماعی و ارتباطی مؤثر بر کاهش رفتارهای پرخطر نوجوانان (مطالعه موردی: نوجوانان کانون اصلاح و تربیت شهر کرمان)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه جامعه‌شناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.

2 دانشیار گروه جامعه‌شناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.

3 استادیار گروه روانشناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.

چکیده

هدف از انجام این پژوهش، بررسی تأثیر آموزش مهارت‌های اجتماعی و ارتباطی در کاهش رفتارهای پر خطر نوجوانان شهر کرمان در سال 1400ـ1399 است. جامعۀ آماری این تحقیق نوجوانان کانون اصلاح و تربیت شهر کرمان بودند که تعداد آنها 43 نفر است که با استفاده از روش نمونه‌گیری همه‌شماری با روش تحقیق نیمه‌تجربی مورد آزمون قرار گرفتند. تمام آزمودنی‌ها با استفاده از پرسشنامۀ رفتارهای پر خطر مورد پیش آزمون قرار گرفت و بعد از آموزش مهارت‌های اجتماعی و ارتباطی به گروه آزمایش که شامل 22 نفر بودند، پس‌آزمون انجام شد. با استفاده از شاخص مانکوا در نرم افزار اس پی اس اس 21 به تجزیه و تحلیل داده‌ها پرداخته شد. نتایج آزمون فرضیات نشان داد آموزش مهارت‌های اجتماعی و ارتباطی بر کاهش رفتارهای خشونت‌آمیز نوجوانان کانون اصلاح و تربیت شهر کرمان مؤثر بوده، یعنی نسبت F با اطمینان 95 درصد برابر با 25/9 بوده است.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Training Effective Social and Communication Skills in Reducing Adolescents' High-Risk Behaviors (Case Study: Adolescents of Reformatory School of Kerman)

نویسندگان [English]

  • Neda Fadaee 1
  • Dr.GholamReza Jafarinia 2
  • Dr.Moloud Keykhosrovani 3
1 PhD Student in Sociology, majoring of social issues of Iran, Islamic Azad University, Bushehr Branch, Bushehr, Iran,
2 Associate Professor, Department of Social Sciences, Islamic Azad University, Bushehr Branch, Bushehr, Iran,
3 Assistant Professor, Department of Psychology, Islamic Azad University, Bushehr Branch, Bushehr, Iran,
چکیده [English]

The purpose of this study was to investigate the effect of social and communication skills training in reducing high-risk behaviors of adolescents in Kerman in 2020-2021. The statistical population of this study was the adolescents of Kerman reformatory school, whose number is 43 people who were tested using quantitative sampling method with quasi-experimental research method. All subjects were pre-tested using the high-risk behaviors questionnaire and after teaching social and communication skills to the experimental group, which consisted of 22 people, the post-test was performed. Data were analyzed using MANCOVA index in SPSS 21 software. The results of the hypothesis test showed that social and communication skills training was effective in reducing violent behaviors of adolescents in Kerman reformatory school. This means that the F-ratio was 9.25 with 95% confidence.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Social Skills
  • Communication Skills
  • Violent Behaviors
  • Adolescents of Reformatory School

مراجع

  1. احمدی، حبیب (1394). جامعه‌شناسی انحرافات. تهران: انتشارات سمت.
  2. احمدی، حبیب (1396). نظریه‌های انحرافات اجتماعی. شیراز: انتشارات زر.
  3. احمدی، حبیب و معینی، مهدی (1394). بررسی رابطه مهارت‌های اجتماعی و رفتارهای پر خطر نوجوانان (مطالعه موردی شهر شیراز). مجله پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی ایران، دانشگاه اصفهان. دوره 4. شماره 1، صص 24-1.
  4. احمدی، خدابخش و همکاران (1394). رفتار پر خطر نوجوانان: نقش نظارت والدینی و همنشینی با همسالان منحرف. فصلنامه علمی پژوهش‌های مشاوره. دوره 12. شماره 48،
    4-20.
  5. اسماعیل‌زاده و همکاران (1393). بررسی رفتارهای پر خطر در بین دانش آموزان دبیرستانی در قزوین. مجله همه‌گیری. شماره 10، دوره 3. صص 75-82.
  6. دواس، دی. ای (1394). پیمایش در تحقیقات اجتماعی. ترجمه هوشنگ نایبی، تهران: نشر نی.
  7. رحیمی، علیرضا؛ خرم‌آبادی، یداله؛ نوابی، یاور و معین، راهله (1395). بررسی میزان تأثیر آموزش مهارت‌های زندگی بر کاهش رفتارهای خطرساز دانش‌آموزان پسر دوره متوسطه در معرض خطر. مجله پژوهان. دوره 15. شماره 1. صص 52-44.
  8. رضایی، براتعلی و صاحبدل، حسین (1395). اثر بخشی آموزش مهارت‌های هوش معنوی بر کاهش رفتارهای پر خطر دانش‌آموزان پسر دوره متوسطه دوم. پنجمین کنفرانس ملی توسعه پایدار در علوم تربیتی و روانشناسی، مطالعات اجتماعی و فرهنگی.
  9. سازمان ملی جوانان (1399). پیمایش ملی ارزش‌ها و نگرش‌های جوانان ایران. تهران: دفتر مطالعات و تحقیقات.
  10. شولتز، دوان و شولتز، سیدنی الن (1398). نظریه شخصیت. ترجمه یحیی سید محمدی. تهران: ویرایش.
  11. شهبازیان خونیق، آرش؛ حسنی، امید و سلیمانی، سمیرا (1396). بررسی نقش هوش اخلاقی و اجتماعی در رفتارهای پر خطر دانشگاه علوم پزشکی کردستان در سال تحصیلی
    96-1395، مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان. دوره 17، فروردین 1397، صص 52-39.
  12. شومیکر، دونالد جی. (1397). نظریه‌های بزهکاری. ترجمه صغری ابراهیمی‌قوام. تهران: انتشارات دانشگاه علوم انتظامی.
  13. صدیق سروستانی، رحمت‌الله (1388). آسیب‌شناسی اجتماعی (جامعه‌شناسی انحرافات اجتماعی). تهران: سمت.
  14. علیزاده، سیما؛ راهب، غنچه؛ میرزایی، زهرا و حسین‌زاده، سمانه (1399). اثربخشی آموزش کفایت اجتماعی بر گرایش به رفتارهای پرخطر نوجوانان پسر مراکز شبانه روزی بهزیستی در شهرهای سبزه وار و مشهد. فصلنامه دانشگاه علوم بهزیستی و توان‌بخشی، دوره 21،
    شماره 1.
  15. کردنوقابی، رسول؛ مرادی، شهریار و دلفان بیرانوند، آرزو (1396). خشونت در مدرسه: نقش توانایی همدلی، مهارت‌های ارتباطی و حل تعارض در کاهش رفتارهای خشونت‌آمیز نوجوانان. دوفصلنامه روانشناسی معاصر. دوره 12، شماره 2، صص 185-172.
  16. کارتلج، گندلین و میلبرن، جوان اف. (1395). آموزش مهارت‌های اجتماعی به کودکان. ترجمه محمدحسین نظری‌نژاد، مشهد: نشر آستان قدس رضوی.
  17. گیدنز، آنتونی (1398). جامعه‌شناسی. ترجمه منوچهر صبوری، تهران: نشر نی.
  18. مرزبان، آمنه و همکاران (1395). شیوع رفتارهای پرخطر در نوجوانان دانش‌آموز مقطع دبیرستان شهر قم. مجله علوم دارویی پارس. ج 16. شماره 3. صص 1-8.
  19. نادری، عزت‌الله و سیف نراقی، مریم (1394). روش‌های تحقیق و چگونگی ارزشیابی آن در علوم انسانی. تهران: نشر ارسباران.
  20. هارجی، اون؛ ساندرز، کریستین و دیکسون، دیوید (1392). مهارت‌های اجتماعی در ارتباطات میان فردی. ترجمه خشایار بیگی و مهرداد فیروزبخت، تهران: نشر رشد.
  21. وجدانی، نجمه (1397). پیش‌بینی گرایش به رفتارهای پرخطر بر اساس تحمل بلاتکلیفی و پیوند والدینی در نوجوانان. مجله پژوهش در نظام‌های آموزشی، دوره 12، بهار. صص 1150-1137.
  22. Brown, M. R., Benoit, J. R., Juhas, M., Lebel, R. M., Mackay, M., Dametto, E., Greenshaw, A. J. (2015). Neural correlates of high risk behavior tendencies and impulsiveity in an emotional Go/NoGo fMRI task. Frontiers in Systems Neuroscience, 9, 24.
  23. El Mhamdi, S., Wolfcarius-Khiari, G., Mhalla, S., Salem, K. B., Soltani, S. M. (2011). Prevalence and predictors of smoking among adolescent schoolchildren in Moastir, Tunisia. Eastern Mediterranean health Journal, 17(6), 523.
  24. Han, Y., Grogan-Kaylor, A., Bares, C., Ma, J., Castillo, M., Delva, J. (2012). Relationship between discordance in parental monitoring and behavioral problems among Chilean adolescents. Children and Youth Services Review. 34: 783-789.
  25. Henneberger, A. K., Verga, S. M., Moudy, A., Tolan, P. H. (2016). Family faunctioning andhigh risk adolescentsaggressive behavior: Examining effectsby ethnicity. Journal of Youth and Adolescents, 45(1) , 145-155.
  26. MacCauley, E., Gudmundsen, G., Schloredt, K., Martell, C., Rhew, I., Hubley, S., Dimidjian, S. (2016). The adolescent behavioral activation program: Adapting behavioral activation as a treatment for depression in adolescence. Journal of Clinical child & adolescent psycology. 45 (3). 291-304.
  27. Thio, Alex (2018). Deviant behavior.6thBoston: Allyn & Bacon.
  28. Wilson, R., Sabby, C. M. (2003). Explicating communicative competence as theoretical term in J. O. Green & B. R. Burleson (Eds). Handbook of communication & social interaction skills. New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates. 3-50.
پاسداری فرهنگی انقلاب اسلامی
دوره 10، شماره 22
اسفند 1399
صفحه 199-219

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار