تاثیر آموزش مهارتهای اجتماعی و ارتباطی بر کاهش خودکشی نوجوانان (مطالعه موردی : نوجوانان پسر کانون اصلاح و تربیت شهر کرمان)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه جامعه‌شناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران

2 دانشیار گروه جامعه‌شناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران

3 استادیار گروه روانشناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.

چکیده

هدف از انجام این پژوهش بررسی تأثیر آموزش مهارت‌های اجتماعی و ارتباطی در کاهش رفتارهای پر خطر، به خصوص خودکشی نوجوانان پسر شهر کرمان در سال 1400ـ1399 است. روش تحقیق کمی و پیمایشی است. جامعة آماری این تحقیق، نوجوانان پسر کانون اصلاح و تربیت شهر کرمان بوده که تعداد آنها برابر با 43 نفر است که با استفاده از روش نمونه‌گیری همه‌شماری با روش تحقیق نیمه‌تجربی مورد آزمون قرار گرفتند. تمام آزمودنی‌ها با استفاده از پرسشنامة رفتارهای پرخطر مورد پیش‌آزمون قرار گرفتند و بعد از آموزش مهارت‌های اجتماعی و ارتباطی به گروه آزمایش که شامل 22 نفر می‌شدند، پس‌آزمون انجام شد. با استفاده از شاخص مانکوا در نرم‌افزار اس پی اس اس 21، به تجزیه و تحلیل داده‌ها پرداخته شد. نتایج آزمون فرضیات نشان داد که آموزش مهارت‌های اجتماعی و ارتباطی بر کاهش خودکشی نوجوانان کانون اصلاح و تربیت شهر کرمان مؤثر بوده، یعنی نسبت اِف با اطمینان 95 درصد برابر با 69/11 بوده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Effect of Social and Communication Skills Training on Reducing Adolescent Suicide (Case study: Male adolescents of Kerman Correctional Center)

نویسندگان [English]

  • Neda Fadaee 1
  • Dr. GholamReza Jafarinia 2
  • Dr. Moloud Keykhosrovani 3
1 PhD Student in Sociology, majoring of social issues of Iran, Islamic Azad University, Bushehr Branch, Bushehr, Iran,
2 Associate Professor, Department of Social Sciences, Islamic Azad University, Bushehr Branch, Bushehr, Iran
3 Assistant Professor, Department of Psychology, Islamic Azad University, Bushehr Branch, Bushehr, Iran,
چکیده [English]

The goal of this research was to determine the influence of social and communication skills training on high-risk behaviors, including suicide, among male teenagers in Kerman over the years 1399-1400. The study is quantitative and survey in nature. The statistical population for this study was male teenagers incarcerated at Kerman Correctional Center, a total of 43 individuals who were examined utilizing a quasi-sampling approach in conjunction with a quasi-experimental research method. All individuals completed a questionnaire assessing high-risk behaviors, and after teaching social and communication skills to the experimental group of 22, a post-test was administered. The Mankova index was used to examine the data with SPSS 21 software. The hypothesis test revealed that social and communication skills training was beneficial in preventing suicide among teenagers at Kerman Correctional Center, with a ratio of F equal to 11.69 with a 95% confidence interval.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Social Skills
  • Communication Skills
  • Suicide
  • Adolescents of Kerman Correctional Center
  1. احمدی، حبیب (1394)، جامعه‌شناسی انحرافات، تهران: انتشارات سمت.
  2. احمدی، حبیب (1396)، نظریه‌های انحرافات اجتماعی، شیراز: انتشارات زر.
  3. احمدی، حبیب و مهدی معینی (1394)، «بررسی رابطه مهارت‌های اجتماعی و رفتارهای پر خطر نوجوانان: مطالعه موردی شهر شیراز»، مجله پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی ایران، دانشگاه اصفهان، دوره 4، ش 1، صص24-1.
  4. ـ احمدی، خدابخش؛ جواد خدادادی سنگده؛ علی ملازمانی؛ مصطفی خانزاده و سجاد امینی‌منش (1394)، «رفتار پر خطر نوجوانان: نقش نظارت والدین و هم‌نشینی با همسالان منحرف»، فصلنامه علمی پژوهش‌های مشاوره، دوره 12، ش 48، صص20-4.
  5. اسماعیل‌زاده، هاجر؛ مسعود اسدی؛ میرنادر میری و مریم کرامتکار (1393)، «بررسی رفتارهای پر خطر در بین دانش‌آموزان دبیرستانی در قزوین»، مجلة همه‌گیری، ش 10، دوره 3، صص 75 تا 82.
  6. دواس، دی. ای (1394)، پیمایش در تحقیقات اجتماعی، ترجمه هوشنگ نایبی، تهران: نشر نی.
  7. رحیمی، علیرضا؛ یدالله خرم‌آبادی؛‌یاور نوابی و راهله معین (1395)، «بررسی میزان تأثیر آموزش مهارت‌های زندگی بر کاهش رفتارهای خطرساز دانش‌آموزان پسر دوره متوسطه در معرض خطر»، مجله پژوهان، دوره 15، ش 1، صص52-44.
  8. رضایی، براتعلی و حسین صاحبدل (1395)، «اثربخشی آموزش مهارت‌های هوش معنوی بر کاهش رفتارهای پر خطر دانش‌آموزان پسر دوره متوسطة دوم»، پنجمین کنفرانس ملی توسعه پایدار در علوم تربیتی و روان‌شناسی، مطالعات اجتماعی و فرهنگی.
  9. سازمان ملی جوانان (1399)، پیمایش ملی ارزش‌ها و نگرش‌های جوانان ایران، تهران: دفتر مطالعات و تحقیقات.
  10. شولتز، دوان و سیدنی الن شولتز (1398)، نظریه شخصیت، ترجمه یحیی سیدمحمدی، تهران: ویرایش.

 

  1. شهبازیان خونیق، آرش؛ امید حسنی و سمیرا سلیمانی (1396)، «بررسی نقش هوش اخلاقی و اجتماعی در رفتارهای پر خطر دانشگاه علوم پزشکی کردستان در سال تحصیلی
    96-1395»، مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، دوره 17، فروردین، صص52-39.
  2. شومیکر، دونالد. جی (1397)، نظریه‌های بزهکاری، ترجمة صغری ابراهیمی قوام، تهران: انتشارات دانشگاه علوم انتظامی.
  3. صدیق سروستانی، رحمت الله (1388)، آسیب‌شناسی اجتماعی (جامعه‌شناسی انحرافات اجتماعی)، تهران: سمت.
  4. علیزاده، سیما؛ غنچه راهب؛ زهرا میرزایی و سمانه حسین‌زاده (1399)، اثربخشی آموزش کفایت اجتماعی بر گرایش به رفتارهای پرخطر نوجوانان پسر مراکز شبانه‌روزی بهزیستی در شهرهای سبزوار و مشهد، فصلنامه دانشگاه علوم بهزیستی و توان‌بخشی، دوره 21، ش 1.
  5. کردنوقابی، رسول؛ شهریار مرادی و آرزو دلفان بیرانوند (1396)، «خشونت در مدرسه: نقش توانایی همدلی، مهارت‌های ارتباطی و حل تعارض در کاهش رفتارهای خشونت‌آمیز نوجوانان»، دوفصلنامه روان‌شناسی معاصر، دوره 12، ش 2، صص 185-172.
  6. کارتلج، گندلین و جوان. اف میلبرن (1395)، آموزش مهارت‌های اجتماعی به کودکان، ترجمه محمدحسین نظری‌نژاد، مشهد: نشر آستان قدس رضوی.
  7. مرزبان، آمنه؛ مهران برزگران؛ مریم ایاسی؛ هادی مرزبان؛ سمانه دلاوری و وحید رحمانیان (1395)، «شیوع رفتارهای پرخطر در نوجوانان دانش‌آموز مقطع دبیرستان شهر قم»، مجله علوم دارویی پارس، ج 16، ش 3، صص 1 تا 8.
  8. محمدی اصل، عباس (1385)، بزهکاری نوجوانان و نظریه‌های انحراف اجتماعی، تهران: نشر علم.
  9. وجدانی، نجمه (1397)، «پیش‌بینی گرایش به رفتارهای پرخطر بر اساس تحمل بلاتکلیفی و پیوند والدینی در نوجوانان»، مجله پژوهش در نظام‌های آموزشی، دوره 12، بهار، صص1150-1137.
  10. هارجی، اون؛ کریستین ساندرز و دیوید دیکسون (1392)، مهارت‌های اجتماعی در ارتباطات میان‌فردی، ترجمه خشایار بیگی و مهرداد فیروزبخت، تهران: نشر رشد.
  11. Brown, M. R., Benoit, J. R., Juhas, M., Lebel, R. M., Mackay, M., Dametto, E., … & Greenshaw, A. J. (2015). Neural correlates of high risk behavior tendencies and Impulsiveity in an emotional Go/No Go fMRI task. Frontiers in Systems Neuroscience, 9, 24.
  12. El Mhamdi, S., Wolfcarius-Khiari, G., Mhalla, S., Salem, K. B., & Soltani, S. M. (2011). Prevalence and predictors of smoking among Adolescent schoolchildren in Moastir, Tunisia. Eastern Mediterranean health Journal, 17(6), 523.
  13. Han, Y., Grogan-Kaylor, A, Bares, C., Ma, J., Castillo, M, Delva, J (2012). Relationship between discordance in parental monitoring and behavioral problems among Chilean Adolescents .Children and youth services review. 34: 783-789.
  14. Henneberger, A.K., Verga, S. M., Moudy, A. & Tolan, P. H. (2016). Family Faunctioning Andhigh risk Adolescentsaggressive Behavior: Examining Effectsby Ethnicity . Journal of youth and Adolescents, 45(1), 145-155.
  15. MacCauley, E., Gudmundsen, G., Schloredt, K., Martell, C., Rhew, I., Hubley, S.,& Dimidjian , S. (2016). The Adolescent Behavioral Activation Program: Adapting Behavioral Activation as a Treatment for Depression in Adolescence. Journal of Clinical Child & Adolescent Psycology. 45 (3). 291-304.
  16. Thio, Alex (2018). Deviant Behavior. 6th ed. Boston: Allyn & Bacon.
  17. S.R & Sabby .C.M (2003) Explicating Communicative Competence as Theoretical Term in J. O. Green & B. R. Burleson (Eds). Handbook of Communication & Social Interaction Skills. New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates, P:3-50.